Op volle toeren

Dit weekend zo goed als de ganse tijd bezig geweest met ringen. En dat is nodig. De steenuilen zijn allemaal klaar om geringd te worden en ook de horsten die we opvolgen moeten bezocht worden. Tussendoor gaan we dan nog eens zoeken naar kieviten. En daardoor gaan we de zwaluwen dit jaar denkelijk overslaan. Ne mens moet keuzes maken in het leven, nietwaar.

Zaterdag samen met Gert en Etienne op pad om de horsten te gaan controleren. Eerst even met Eddy nog een steenuilenkast gaan ophangen en dan door naar de eerste horst. Deze zat in een stevige eik op een steile graft. Het was voor Etienne nog wat wennen om het touw in de boom te krijgen, maar uiteindelijk lukte het dan toch. Er bleek één jong op het nest te zitten dat dan ook de allerbeste zorgen kreeg van zijn buizerdouders. Een stevig kereltje, dat was het minste wat je kon zeggen.

8juni-2.jpg

Hij of zij had wel een modern kapsel.

De volgende horst hadden we vorig jaar al gedaan. Dus dat ging iets vlotter. Conservator van het gebied Eric Decock kwam ook even polshoogte nemen en “zijn” buizerds eens van dichtbij bekijken. Deze keer twee stevige jongen.

8juni-3.jpg

De jongste van de twee was een stevig exemplaar.

Dan naar Ulbeek waar Gert deze keer het klimwerk voor zijn rekening ging nemen. Maar toen hij halfweg de boom was liep de jonge buizerd van het nest een tak op. Dus snel naar beneden om deze bijna vliegvlugge vogel niet verder te storen. Het volgende nest van hetzelfde laken een broek. Etienne was volledig klaar om naar boven te klimmen toen een jonge buizerd klapwiekend aan de rand van het nest verscheen. Ook gerust laten dus.

Nadat we Gert hadden afgezet bij hem thuis gingen Etienne en ik nog één nest doen. Dit hadden we vorige keer laten voorbijgaan omdat het te hoog zat. Nu zou Etienne in een aantal etappes naar boven gaan. Dat wil dus zeggen, koord ingooien, opklimmen, koord hoger gooien, afdalen, koord opnieuw optrekken, alles zekeren, opklimmen en dit scenario drie keer. En dan stelt Etienne vast dat het nest waar hij nu onder zit bijna een meter hoog is en hij dus niet over de rand kan kijken. Maar hij heeft toch goed kunnen oefenen…

8juni.jpg

klimmer @ work

8juni-4.jpg

hoog hé.

8juni-5.jpg

Bijna boven.

Zondag dan met Eric op stap om een tweede controle te doen van de steenuilkasten. Het wordt een mager jaar voor deze soort met veel lege nestkasten en mislukte nesten. We controleerden 4 nestkasten waar ik een tijdje geleden kleine pulli in had die nu leeg waren en een aantal waar nu minder pulli in zaten dan bij de eerste controle. Voorlopig heb ik zo goed als alle kasten gedaan. Nog een viertal die ik nog eens moet bezoeken omdat de jongen te klein waren om te ringen of omdat er nog gebroed werd.

Tussendoor nog even mijn eerste nest kerkuilen voor dit jaar geringd. Elk jaar wachten we op het sein van de kerkuilwerkgroep voor we onze kasten beginnen te bezoeken. Maar voor dit broedsel kreeg ik een telefoontje van een zeer enthousiaste eigenares die heel fier meldde dat ze uiltjes had zitten. Het bleek de buurvrouw te zijn van vaste kerkuil-huisvesters waar de nestkast dit jaar werd gekraakt door een nijlgans. Het koppel was blijkbaar een huisje verder gevlogen om daar op een balk haar kroost groot te brengen. Drie hevig blazende jongen werden van een ring voorzien. En de enthousiaste dame werd nog iets enthousiaster toen ze die donsbollen van dichtbij kon bewonderen. Blij dat ik vaak zoveel bewondering voor de natuur tegenkom.

8juni-6.jpg

Een fiere eigenares met de jongste van het nest.

Het weekend dan afgesloten met een bezoekje aan de kievit-gebiedjes. En blijkbaar werden er de voorbije dagen heel wat eieren opgebroken. Ik kon er maar liefst 15 van een ring voorzien. Vooral een vers gehooid weiland dat daarna werd bemest bleek te werken als een magneet op de jonge kieviten. Ik had de ene nog niet goed geringd, gemeten en gewogen of er liep al een andere rond om geringd te worden. De teller staat voor deze soort ondertussen op 61. Nooit gedacht dat ik zulke aantallen zou halen. De lange periode van lage mais- en bietenplanten heeft zeker een grote rol gespeeld. De lat ligt dan ook redelijk hoog voor de volgende jaren.