Nieuwe laatkomer, de distelvink.

putter0001-6.jpg

Nieuwe handsoort.

Zo noemen ze dat in het ringersjargon. Een soort die je voor het eerst in de hand hebt als ringer. Het klopt wel niet helemaal want tijdens mijn stageperiode heb ik er wel een aantal gezien en in mijn handen gehad. Maar dit exemplaar is de allereerste distelvink die ik zelf kon vangen en ringen. Leuk.

Bijnaam.

De distelvink heeft trouwens een tweede naam en die twee worden gewoon door elkaar gebruikt. Ze noemen hem ook putter. En het verhaaltje hoe hij aan die naam komt is zeker de moeite. Vroeger werden deze kleurrijke vogeltjes vaak in kooitjes gehouden. De tol van mooi zijn vrees ik. En blijkbaar waren het intelligente beestjes want hun cipiers leerden hen trucjes aan. Eén ervan was dat zijn eten in een klein emmertje werd gedaan dat aan een touwtje aan zijn kooi bungelde. De vogels leerden dan om door het touwtje naar boven te trekken hun eten binnen snavelbereik te krijgen. Net zoals iemand die een emmer met water uit een put omhoog trekt. Dus kreeg hij de bijnaam putter.

putter0001.jpg

Te laat op de afspraak.

Ook over zijn kleurrijk verenpak is een leuk verhaal. En of dat helemaal klopt ? Ik ben niet 100% overtuigd. Maar het blijft een leuk vertelselke. Tijdens zijn grote schepping heeft God ook tijd gemaakt om alle vogels hun kleuren te geven. Ze moesten allemaal aanschuiven in een lange rij en één voor één voor hun schepper verschijnen. Elke vogel kreeg uit de potten verf die rond God stonden zijn typische kleur. Toen iedereen was geweest kwam er nog een vogeltje aangevlogen. Te laat voor de afspraak dus. Maar alle verfpotten waren leeg. God besloot dan toch om met de restjes verf die nog aan de verschillende verfkwasten hing het verenpak van dit vogeltje te kleuren. En daarom heeft onze putter of distelvink zo een bontgekleurd pakje. Ook al is dit verhaal niet echt. Het resultaat blijft wel prachtig.

putter0001-3.jpg