Mini en maxi.

De kleine.

De laatste dagen het geluk gehad om drie smellekens te kunnen zien. Een keer een mannetje en twee keer een wijfje. Mijn laatste waarneming was vanuit de wagen op goed 5 meter. Madam zat rond te kijken over de velden vanaf een bordje van het fietsroutenetwerk. Schitterende beestjes.

Maar ze zijn niet zo gekend als hun andere roofvogel-genoten. Dit omdat ze maar een korte periode in ons landje verblijven. Het zijn echte doortrekkers. En ook omdat ze meestal op een akker zitten waar ze echt niet opvallen. De foto die ik toevoeg (alvast geen kandidaat voor de beste natuurfoto van 2015) bewijst dat. Goede foto’s van in België gespotte smellekens zijn dun gezaaid.

smelleken0001.jpg

Een adult vrouwtje.

De grote.

En dan zag ik ook onze grootste valk. Dat is er eentje die de mensen wel kennen. De slechtvalk. Hetzij van beelden op tv waar ze zijn fenomenale duikvlucht tonen. Of van op hun pc waar je tegenwoordig kan binnendringen in de privacy van deze beestjes en al hun doen en laten in hun slaapkamer/nestkast zonder schroom wordt gefilmd en openbaar wordt verspreid (het zou eens andersom moeten zijn). 

Deze soort heeft trouwens een succesverhaal achter de rug om u tegen te zeggen. Een aantal jaar geleden (ik gok eind jaren 70) was de slechtvalk uitgestorven in Vlaanderen en ik denk zelfs gans België. Vooral het gebruik van DDT in de landbouw werd hen fataal. Gelukkig waren er een groep idealisten die hun schouders onder deze soort zetten en door het plaatsen van nestkasten de soort terug kregen in ons landje. En hun aantal bleef gestaag groeien tot de huidige populatie. Nu kan je in elke provincie wel ergens een koppel vinden. Prachtig werk dat ik enorm bewonder. Het Zuid-Limburgse koppel laat wel nog even op zich wachten, maar is zeker op komst.

slechtvalk0001.jpg

Een Nederlands slechtvalk die ik ooit op foto zette.

Te veel ?

En dan las ik plots een bericht op een mailgroep voor vogelaars waar iemand de vraag stelde of dat wel een goed idee was om nog nestkasten voor slechtvalken te plaatsen. Dit deed mij eerst de wenkbrauwen fronsen en nadien volgde ik de discussie die ontstond met een glimlach op mijn lippen.

Telkens stel ik vast dat er nog steeds mensen de illusie hebben dat wij de macht hebben om de natuur te sturen. Maar ik weet dat dit helemaal niet zo is. Wat wij enkel kunnen is om te registreren wat de natuur doet met ingrepen (slechte of goedbedoelde) die wij mensen uitvoeren. Zelf heb ik dit met een aantal vrienden ondervonden tijdens meer dan 25 jaar natuur “beheren” in mijn eigen dorp. Elke heel goedbedoelde ingreep door ons werd door de natuur omgezet in een meestal heel ander gedrag of evolutie dan dat wij hadden willen hebben.

En dat is bij de slechtvalk net hetzelfde. De goed bedoelde acties door het plaatsen van nestkasten heeft de soort terug op de kaart gezet in Vlaanderen. Maar niet omdat wij dat stuurden, maar enkel omdat de slechtvalk dat goed vond. En nu beginnen jammeren dat die slechtvalk af en toe vogels vangt die wij graag zien is nog een stuk grappiger. Want dat beestje trekt zich van onze voorkeur voor bepaalde soorten geen bal aan. Hij kiest de voor hem aantrekkelijkste en makkelijkste prooien. Of wij mensen dat nu leuk vinden of niet. En denken dat wij door een of andere ingreep dit kunnen sturen is helemaal een waanidee. Natuur laat zich niet sturen, natuur beslist zelf wat voor haar het beste is. Gelukkig…

Dus lang leve de slechtvalk. Daar zal hij zelf wel voor zorgen. Ze zijn nooit met te veel omdat de natuur dit perfect regelt. Als er een soort is waar we met een overschot zitten, dan zijn het, jawel… wij allemaal.

slechtvalk0001-2.jpg