De kraan stond open.

057.JPG

De voorbije twee dagen zijn er over mijn hoofd minstens 3.500 kraanvogels gepasseerd. En ik heb er daar juist nul komma nul van gezien. Telkens als er een golf wordt aangekondigd van deze majestueuze doortrekkers kan ik er mijn hoofd op verwedden dat iedereen er wel een mooi V-tje van ziet. Behalve bibi.

Vertrekken.

Want als er één soort is waar ze bij redelijke zekerheid kunnen voorspellen wanneer ze zullen voorbijkomen dan zijn het wel kraanvogels. Heel wat grus-grus-fanaten houden de overwinteringsplaatsen in het oog en laten op elk medium weten wanneer ze verkiezen om naar het zuiden of het noorden te vertrekken. Afhankelijk van de beweringen van de weermannen, die ondertussen toch wel wat juister kunnen voorspellen, kan je dan zelfs voorzien over welk deel van ons landje ze voorbijkomen. En dan is het afwachten wanneer ze voorbijtrekken. Maar zelfs dat kan redelijk precies voorspeld worden. De kwestie is dan om op het juiste moment op de juiste plek te staan. En daar zit mijn knoop. Een uurtje op de telpost in Oetersloven zonder kranen, anderhalf uurtje in Koninksem met een mooi zicht op een brede horizon waar ook geen enkele kraan zich liet bekijken. En tijdens een verplicht bezoek aan een voetbalwedstrijd ook meer omhoog gekeken dan naar die 22 sportievelingen evenveel kraanvogels gezien als eer doelpunten werden gescoord (het werd dus 0-0). En ondertussen spuwde mijn GSM constant berichtjes vanuit de wathsapp-groep waar het woordje kraanvogels telkens in voorkwam. Frusterend. Maar dat is nu eenmaal het lot van een vogelkijker. Ik en kraanvogels, het zal nooit een goede combinatie worden.

Oever.

Maar gelukkig kon ik in de week toch een nieuwe Fruitstreker scoren. En deze keer eentje die ik zelf ontdekte. Een niet zo vaak voorkomende prestatie. Jammer genoeg was ik alleen en mijn fototoestel lag thuis in de kast. Want tegenwoordig moet je zorgen voor een bewijsfoto, zeker met een niet zo vanzelfsprekende soort als deze.

Tijdens een voormiddagje verlof ging ik op pad om, jawel, kraanvogels te zoeken die waren aangekondigd. En aan een hoop veevoeder zat een mooi groepje klein grut. Dus even gestopt om ze wat grondiger te bekijken. Graspieper, gras, gras, gras, witte kwik, gras, gras,… Hola, dat was een andere pieper. Het beestje was zo goed om vlak bij mijn wagen te komen rondtrippelen. Eerste idee was waterpieper, maar hij was toch wel erg donker gekleurd en die wenkbrauwstreep was toch wel heel miniem. Dus mijn vogelgids op mijn GSM er bij gehaald en alle kenmerken één voor één afgecheckt. Vage streping op borst en flanken, grijswitte onderdelen, heel vage vleugelstreep, zo goed als geen wenkbrauwtreep, lange en vrij donkere snavel, donkere poten en vuilwitte buitenstaartpennen. Dit was zonder twijfel een oeverpieper. Een soort die je bij ons bijna niet tegenkomt. De locatie was echt totaal verkeerd. Maar hij zat er wel. Daar kunnen geen 3.500 kraanvogels tegenop. Hoewel…

3811741_f1a4f9fc.jpg