Niet enkel bij nacht.

Met een opgaande zon sta ik in een prachtig stukje natuur op nog geen 500 meter van mijn eigen achterdeur. De lucht vervult met de krachtige geur van bloeiende meidoorns en het gezang van een ochtendorkest waar ik mij volledig aan kan laven. Een orkest met deze keer een speciale gast. In de meidoorn vlak voor mij klinkt de klokkende en welluidende zang van de nachtegaal. Ik krijg hem niet te zien, maar des te meer te horen. Hij geeft een concert ten beste dat hem minstens een finaleplaats zou opleveren in de Elisabethwedstrijd. Zalig.

nachtegaal0001

Bruin.

De nachtegaal is een bekende Vlaming, zelfs bij niet-vogelkijkers. Dit heeft hij te danken aan zijn reputatie als topzanger in onze natuur. En velen denken dat hij enkel ‘s nachts zijn keel openzet. Maar dit klopt niet helemaal. Hij durft dat wel eens doen en is één van de soorten die heel vaak ook zonder zonlicht van leer trekt. Maar er zijn wel meer vogels die dat doen. Zeker nu we op sommige plekken door heel wat extra verlichting (daar zijn we in België dan weer goed in) het voor de beestjes moeilijk maken om te beseffen of het nu dag of nacht is. Hij is zonder twijfel een icoon op zanggebied. Zo kreeg hij zelfs een sprookje van de bekende schrijver H.C. Andersen dat aan hem werd gewijd. Aandacht die hij zeker verdient. Want de zang is echt onmiskenbaar en een lust voor het oor. Zijn uiterlijk is dan weer wat minder opvallend. Bruin-grijs getint met een rossige staart. Maar je kan natuurlijk niet alles willen. Hij koos voor een fenomenale stem. Het mooie uiterlijk liet hij aan anderen over.

Bedreigd.

Maar onze nachtegaal wordt dan wel op handen gedragen wegens zijn zangtalent. Maar hij krijgt geen waar voor zijn talent. Integendeel. Het gaat niet goed met dit icoon. Overal gaat het achteruit met deze soort. Hij sukkelde zo op de lijst van bedreigde vogelsoorten in ons land en zelfs heel Europa. Een lijst die elk jaar trouwens langer en langer wordt. En in onze regio is het dan ook een zeer zeldzame verschijning. Zo stond de teller voor de Fruitstreek vorig jaar op nul waarnemingen. En dit jaar dus voorlopig op één. Verdwijnen van geschikte habitat, een jaarlijkse zware tocht van en naar zijn overwinteringsgebieden en het ontbreken van voldoende voedsel zijn een paar oorzaken van deze achteruitgang. Zo werd de nachtegaal één van de vele soorten die onder druk staan. Jammer.

Eerste keuze.

Het werd trouwens een leuk weekend met maar liefst acht nieuwe jaarsoorten op mijn teller. Het begon al donderdag met mijn eerste gierzwaluwen in Wellen Centrum. Gevolgd door een soort die ook terug in ons landje is aangekomen, bosrietzangers in Bernissem. Waar ik ook nog een groenpootruiter kon optekenen. Een koerende zomertortel (die in hetzelfde dramatische schuitje zit als onze nachtegaal) te Hoenshoven. Daar scoorde ik op het nippertje (wou net in mijn auto stappen) nog een mooi overzeilende rode wouw. Dit was wel geen nieuwe voor dit jaar (wel voor de Fruitstreek-jaarlijst) maar altijd leuk. Het verschijnen van een kleine geelpootruiter op mijn WhatsApp kon ik niet laten liggen. Tijdens de zalige waarneming van deze zeldzaamheid in ‘t Vinne deed ik er nog een paar bosruiters en een groepje zwarte sterns bij. Die kleine geelpoot is trouwens een Amerikaanse dwaalgast en pas de 9de voor België. En dan natuurlijk “mijn” nachtegaal. Zonder twijfel mijn favoriet van het voorbije weekend. In onze eigen Graetherbeemd. Een beetje chauvinisme is hier toch wel toegestaan hoop ik.

geelpoot

Kleine geelpootruiter, ‘t Vinne Zoutleeuw (foto Louis Robeyns)

One thought on “Niet enkel bij nacht.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s