Topmeeting.

IMG_2498

We zitten nog steeds in rover-modus. Torenvalken, buizerds, rode wouwen, kerkuilen en af en toe een steenuiltje. Dat zijn de soorten die momenteel op mijn ringlijst worden bijgeschreven. En eindelijk ook mijn eerste zelfgeringde havik. Eindelijk !

Mislukt.

De hoop op deze magische soort was dit jaar erg groot met een bezet nest in mijn buurt. Want deze top-predator blijft in onze regionen redelijk zeldzaam. En dit terwijl hij in de bosrijke gebieden van Noord-Limburg en Vlaams-Brabant steeds talrijker wordt. Dus was het vinden van zo een nest een belevenis op zich. Het was mijn maatje Etienne die de ontdekking deed (zoals wel vaker). De eerste controle leverde een afvliegend vrouwtje in rui op. Hoopvol. Een tweede controle minieme schijtsporen onder het nest. Denkelijk kleine jongen. Maar ons derde bezoek leverde een kraaknette bosbodem en een akelig stilte op het nest op. Mislukt. Wat er gebeurt is daar hebben we het raden naar. Werden de jongen slachtoffer van een stevige stortbui ? Werd onze top-predator overtopt door een andere soort ? Of werd één van de ouders opgeruimd door minder grote fans van deze prachtige roofvogel ? Een over het nest vliegende adulte havik tijdens een laatste teleurstellende controle, denkelijk één van de vogels van dit broedpaar, liet zijn klagende roep horen. Een symbolische actie van stil protest tegen dit onrecht.

Klus.

Dus werd onze hoop gevestigd op een tweede nest dat we hadden doorgekregen van een vriendelijke boswachter van ANB. Op privé-terrein, dus minder kans op verstoring. Bij aankomst vonden we een duidelijke kring van schijtsporen rond het nest. Bezet ! En even later zweefden er twee majestueuze silhouetten boven het nest. Bingo !

Zoals meestal met haviknesten zat het nest heel hoog. Voor Etienne een stevige klus. Maar hij is van geen kleintje vervaard en even later kon ik mijn eerste eigen havik ringen. Er zat maar één jong op het nest, maar dat is bij soorten van deze categorie wel vaker het geval. Aan de enorme poten en klauwen te zien zonder twijfel een vrouwtje. Deze zijn een stuk groter en forser dan de mannetjes en dat zie je al goed in het nest. Even later zat mijn eerste havik veilig en wel terug op het nest. Voor mij alvast een geweldig moment. Hopelijk volgen er nog van deze topmeetings.

IMG_1862

Etienne op weg naar het haviknest.

Hawk.

Het is trouwens een soort die niet enkel bij mij tot de verbeelding spreekt. Zo worden heel wat historische figuren of gevechtsvliegtuigen genoemd naar deze roofvogel. En in meerdere titels van oorlogsfilms komt hij regelmatig op de proppen. Meestal als heldhaftige strijder of iets in die aard.

En als je onze havik in detail bekijkt dan zie je wel hoe hij aan deze reputatie is gekomen. Het is een rover van het hoogste niveau. Uitgerust met een hoop verbazingwekkende opties om zijn taak als top-predator te voldoen. Een paar ogen die op een enorme afstand een prooi kunnen ontdekken. Een wendbaarheid om een achtervolging door het dichtste struikgewas tot een goed einde te brengen. Een snelheid die zijn intensieve jacht in een razend tempo laat verlopen. En klauwen waar je liever niet in terecht komt. Ik denk dat het duidelijk is dat ik toch een beetje onder de indruk ben van mijn ontmoeting met mijn eerste zelf-geringde havik. Zelfs al was het eentje van nog geen maand oud. Een peuter, maar wel eentje om heel veel respect voor te hebben.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s