De Witte van’t Spelhof.

Het gaat geen verhaal worden over iconische Zuid-Limburgse volksfiguren. Hoewel deze materie mij ook mateloos zou kunnen boeien. Het gaat wel over een vreemde eend, of beter gezegd klein fuutje, in de bijt. Een ontdekking van één van mijn meest actieve cursisten. Dus ben ik er dubbel blij mee.

Sneeuwwitje.

38446343_2593622170651554_6979182368347127808_o

De Witte van ‘t Spelhof (Foto Ivo Breesch).

Hij vond op een vijver van een soort stadspark vlak bij het centrum van Sint-Truiden deze leukerd. Een albino dodaars. Ons kleinste fuutje dat door het leven moet gaan met een gelijktijdig beschamende als grappige naam. Als je dan ook nog eens plots al je kleuren kwijt bent dan ben je wel echt een pechvogel. Of die niet gepest gaat worden in zijn jeugddagen (geen jaren want vogels worden namelijk snel volwassen). Hij gaat mogelijk moeten leven met benamingen als sneeuwwitje, den kleurloze of de witte van ‘t Spelhof. Een trauma in de maak. En ik zou er graag bij geweest zijn toen hij tussen zijn normale broertjes en zusjes uit het ei kroop. Hoe leg je dit uit aan je echtgenoot. Hij zal met een beschuldigende vleugel gewezen hebben naar vijvergenoten zoals de kokmeeuwen waar die witte kleur tot de gewone outfit behoort. Want dodaars en witte kleuren horen nu eenmaal niet samen. Maar ik vond het toch een mooi beestje om te gaan bekijken. Zo leuk dat ik het gebruikte om mijn sluimerende droom om het te maken als natuurfilmer nog eens naar boven te laten komen. Het bescheiden resultaat kan je bekijken op https://www.youtube.com/watch?v=tOFkfKec5zU

De witte van Hoenshoven.

Maar mijn witte periode in dit weekend was nog niet voorbij. Want tijdens een doelloos momentje achter mijn computer kreeg ik een bericht van Stefan Nimmegeers. Hij had een lepelaar ontdekt op het wachtbekken te Hoenshoven. Op mijn vraag wanneer hij dit beest gezien had kreeg ik het verrassende antwoord “ik zit er nu naar te kijken”. Tijd voor actie. En even later keek ik naar mijn 124ste soort op mijn jaarlijst voor de Fruitstreek. Een prachtige juveniele lepelaar. Eerst in rust waardoor ik zijn wel heel opmerkelijke snavel niet kon bewonderen omdat die tussen zijn vleugels stak. Maar aangezien het de enige witte vogel op lagen poten was die ik zag was dat mijn eerste keuze. Het feit dat Stefan vanuit de hut enthousiast naar het beestje zat te wijzen was natuurlijk ook een bruikbare hint. Even later kon ik mijn waarneming als zeker noteren omdat hij zich uitgebreid ging staan poetsen (de lepelaar, niet Stefan). Er zijn trouwens weinig kandidaten om mij te doen twijfelen. Lepelaars zijn bijna even grote zonderlingen als de Witte van ‘t Spelhof. Volgens mij ook gedoodverfde kandidaten om slachtoffer te worden van pestgedrag met zo een snavel.

18080015

Juveniele lepelaar (foto Stefan Nimmegeers)

Gezellig.

Maar mijn hoogtepunt van het voorbije weekend was zonder twijfel de opstart van een nieuwe ringlocatie in een magistraal gebied in Zuid-Limburg. We waren er al lager mee bezig, maar nu is het een feit. De nodige maaiwerken werden door de beheerders van deze parel uitgevoerd zodat we onze attributen kwijt konden om de vogels te pakken te krijgen. Dankzij heel wat werk van vooral mijn collega ringers en een serie wespensteken van verdedigende zwart-gele verdedigers wiens nest vlak bij de netten zat als toetje erbij stond alles klaar om er zaterdag in te vliegen. Voor de vogels die we ringden was dit trouwens letterlijk bedoeld. Het werd weliswaar een valse start met maar iets meer dan 20 vogels. De radarbeelden thuis hadden dan ook een trekloze nacht voorspeld. Maar ons enthousiasme was te groot zodat we dit met zijn allen straal negeerden. En zondag werd met ruim 100 geringde vogels dan de echte start gegeven aan een project dat zonder twijfel nog jaren plezier en gegevens gaat opleveren. Niet enkel omdat we mogen gaan ringen op een schitterende locatie (dank u 1000x vriendelijke beheerders van dit gebied). Maar vooral omdat we dit met een aantal collega-ringers samen doen. Wat boeiende, leerrijke en hilarische gesprekken oplevert tijdens de stille momenten van onze ringsessies. Gewoon genieten. En die snor, die nemen we er graag bij.

037

Snorrende snor (foto door mijzelf ergens in Nederland)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s