Hoopvol.

Je mag mij geloven. Het is nog lang niet helemaal naar de knoppen. Hoewel onze generatie het helemaal aan het verkloten is. De volgende generaties gaan ons geklooi zeker terug recht trekken. Vandaag kreeg ik daar weer eens het bewijs van.

Piepjong.

P1000902

Voormiddag kreeg ik de eer om een aantal piepjongen vogelkijkers bij te staan bij hun eerste stappen in deze boeiende hobby. Het enthousiasme en de drang naar kennis was tegelijk verwarmend en aanstekelijk. Met hun nog scherpe zicht werd zonder veel moeite blauwe reiger, fuut, tafeleend en dodaars correct gedetermineerd. Mijn vogelgids kreeg het zwaar te verduren maar dat had ik er heel graag voor over.

Anders raken ze op.

Tijdens onze verplaatsing naar de volgende vogelkijkhut kreeg ik van een 6-jarige supermeid een lesje in “hoe red ik de wereld”. Op haar vraag waarom die vijvers hier lagen antwoordde ik nietsvermoeden dat ze daarin vissen kweekten om op te eten. Hierdoor kreeg ik een vloed van rake opmerkingen te verwerken. “Ik ben vegetariër, al twee jaar en mijn broer al drie. Ik eet geen vlees en geen vis. Want anders zijn de dieren straks op”. Hoewel die laatste conclusie niet helemaal wetenschappelijk kan bewezen worden moest ik toch even slikken. Dit schattige hummeltje was verdomd veel beter bezig dan ikzelf met het redden van onze aardkloot. Ze gaan onze fouten dan ook zonder enige twijfel wel goedmaken en zo hun aarde terug laten draaien. Die boomkikkertjes die zich op het einde van onze activiteit mooi lieten zien kwamen onze jonge redder zonder twijfel even bedanken voor al die wijsheid. Er is nog hoop.

P1000952

(foto’s Carlo Menten)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s