Wauw een rode

1624356

Plots was hij daar, een rode wouw. Zoals zo vaak achterna gezeten door een groepje luid protesterende kraaien. Zelfs zonder mijn verrekijker, die thuis op de keukenkast stond, was ik zeker. Het duidelijke slanke silhouet, de witte vensters op de ondervleugels en natuurlijk de onmiskenbare gevorkte staart. Alleen, op weg naar een klusje in ons natuurgebied in Wellen, en dus niemand om mee te genieten. Want dat deed ik met volle teugen. Sinds één van mijn eerste ontmoetingen met deze soort op onze telpost (dat is die op de foto) blijft het een favoriet pur sang van mij.

Opmars.

Rode wouwen zijn aan een stevige opmars bezig. Niet dat ze door iedereen met open armen worden ontvangen. Maar het percentage van idioten die vinden dat ze roofvogels best onder de grond stoppen is gelukkig laag geworden. Maar ze zijn er nog. En voor deze soort is dat wel heel makkelijk. Wouwen zijn aaseters en dus kan je ze heel simpel met een stukje aas gemengd met wat vergif naar de wouwen-hemel helpen. En buiten die idioten zijn er nog een hele reeks van gevaren.

Terugmeldingen.

Nu moet het net lukken dat ik van een collega ringer uit het Waalse deel van ons landje een aantal terugmeldingen kreeg doorgestuurd. Drie in totaal waarvan ik er twee niet zo graag las.

Het begon met een pullus geringd op 31 mei 2015 in Born uit een stevig nestje van vier (komt niet zo vaak voor bij rode wouwen). Hij werd op 17 juni 2018 gecontroleerd door een ringer te Ondenval als schitterende meer dan twee jaar oude man.

Dan was er een op het nest geringde pullus die een ring kreeg aangemeten op 4 juni 2016 te Mürringen. Een nestje van drie deze keer. Twee jaar later, op 27 augustus 2018, vloog hij tegen de wieken van een windturbine in Bütgenbach. Jammer, maar deze dingen gebeuren.

Tenslotte werd een pullus geringd op 22 juni 2018 te Sankt-Vith uit een nestje van twee. Deze haalde zijn eerste jaar niet. Want hij of zij ontmoette een idioot in Frankrijk en werd uit de lucht geknald op 10 november 2018 te StLaurent-Sur-Gorre in Frankrijk. Zoals je kan zien. Ze bestaan nog.

Hopelijk komt “mijn” rode wouw ze niet tegen op zijn tocht naar zijn broedplekje voor dit jaar. Ik wens hem of haar alvast een veilige tocht.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s