Mediageile visarenden

visarend0001

Toeval bestaat niet hoor ik wel eens zeggen. Maar toch heb ik na dit weekend mijn twijfels. Na een korte en k(p)rachtige trip naar Zweden stond ik maandagmorgen op met nog een overdosis Scandinavische natuurschoon op mijn netvlies. Onder andere de beelden van vier tegelijk jagende visarenden lagen nog vers in mijn geheugen. En dan lees ik in mijn krant dat een paartje van deze rakkers dat was gestart met nestbouw in een gebied niet zo ver bij mij vandaan met de noorderzon was vertrokken. Of moet ik zeggen naar de noorderzon. De plaatselijke beheerders konden niet dadelijk een reden bedenken waarom deze schitterende roofvogels andere oorden gingen opzoeken. Maar ik denk dat ik het wel weet.

Schaamlapjes.

Als je als visarend in één of ander noordelijk vijvergebied uit het ei kruipt krijg je meestal een mooi uitzicht cadeau vanaf de nestrand. Want de meeste visarenden broeden voorlopig nog in uitgestrekte gebieden. En in Zweden doen ze dat met toch wel heel wat paartjes. En dat is eigenlijk niet echt verwonderlijk. Zo bezochten wij het Färnebofjärden National Park een paar 100km ten noorden van Stockholm. Ik kan je verzekeren dat je als Vlaamse vogelkijker daar wel even stil van wordt. Natuur op zijn best. Uitgestrekt, ongerept en puur. Dat zijn de woorden die mij dan als eerste te binnen schieten. Na onze trip wist ik wat open ruimte nu echt is. Daar zijn onze gebieden in Vlaanderen maar schaamlapjes tegenover.

Om dit even te visualiseren heb ik even het Zweedse Nationale Park uit google maps geknipt en daarnaast een gelijkaardige oppervlakte rond het vijvergebied geplakt. Het gebied waar onze visarenden vertrokken. Links natuur zo ver als je kan kijken en zelfs veel verder. Rechts een wirwar van wegen, steden, bebouwing en noem maar op. Je zou voor minder elders je nestje gaan bouwen. Als je dan nog eens weet dat in ons landje veel meer volk rondloopt in minder natuur. Dan is mijn conclusie : te druk, te klein. Ook al is het naar Vlaamse normen een topgebied.

Schermafbeelding 2019-04-30 om 11.39.08

Stapsteen

Moeten we dan onze dromen van mooie, uitgestrekte gebieden met iconische soorten maar opbergen? Ik denk het niet. Natuur is voor een overbevolkte regio als Vlaanderen nog veel belangrijker dan elders. Elk stukje natuur, ook al zijn het maar lapjes, moeten we met de grootste zorgen omringen en elke vierkante meter natuur die we kunnen veroveren op andere gebruikers is van belang.

Want stel dat we het opgeven omdat we de lat te hoog leggen en ons willen vergelijken met landen zoals Zweden. Landen waar ruimte nog massaal aanwezig is.  Dan is het een verloren zaak. En verliezen we deze en andere soorten zeker en zal op termijn de bebouwing en de industrie alles als een uitdeinende olievlek bedekken. Een onleefbare situatie voor de natuur maar ook voor ons. Dus moeten we elk stukje natuur koesteren en zijn rol als stapsteen laten vervullen. Op die manier zal ooit een koppeltje visarenden één van onze gebieden toch waardevol genoeg vinden om een nestje groot te brengen. Hoop doet broeden in dit geval.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s