Gone with the wind

De voorbije week konden we onze jaarlijst van de Herkvallei op 71 soorten brengen. Dit met een blauwe kiekendief (samen met Gert) en een rode wouw (Gert alleen).

Een blauwe kiek is altijd een traktatie om te zien. Hun soepele manier van jagen is een lust voor het oog. Zwevend en zwenkend boven – meestal – een kruidenstrook tussen de akkers op zoek naar prooien. De kiekendieven moeten tegenwoordig harder zoeken naar die strook dan naar hun prooi. Het zijn daarom dan ook niet zo veel voorkomende wintergasten waar af en toe een koppeltje toch een poging doet om in onze landbouwwoestijn een nest jongen groot te brengen. Dus elke kiekendief die we kunnen bekijken is een bonus. Want echt waar, meer gaan het de komende jaren niet worden.
Het vrouwtje dat wij zagen was trouwens snel en helemaal niet elegant in beeld. Zij werd door een stevige stormwind als het ware voor onze ogen voorbij geblazen. Een korte, maar toch alweer schitterende ontmoeting.

‘s Avonds kreeg ik dan een telefoontje van Gert dat hij – vlak bij mijn huis – net een rode wouw had zien voorbijvliegen. Heel laag, opboksend tegen een stevige tegenwind. Ik noteerde hem – met enige teleurstelling – op onze duolijst. Nummer 71. Maar jammer genoeg niet door mij gezien. Maar zo zullen er nog wel een paar bijkomen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s