Pit-pirewit

Het heeft mij wat moeite gekost. Maar uiteindelijk heb ik ze gehoord. Mijn eerste kwartel voor dit jaar.

21498250

Foto: Tom Bastijns (the lucky basterd)

Lotto

Enorm zeldzaam zijn ze niet. Maar toch kostte het mij dit jaar weer wat moeite om er eentje op mijn jaarlijst te krijgen. Twee bezoeken aan uitgestrekte akkergebieden met liefst graanvelden waren er nodig. Daar heb je het meeste kans om ze te horen. Want ze zien is een ander paar mouwen. Een beetje zoals de lotto, de kans dat je die wint is zo goed als onbestaande en als het gebeurt is het vaak maar een keer in je leven. Daarom dat bovenstaande foto van Tom de uitzondering is die deze regel bevestigd.

Als iemand een kwartel ziet is dat in 99,9% van de gevallen op een bord met een goudgeel korstje in een restaurant van een gemiddelde tot hoge klasse. Want deze leuke verschijningen staan heel vaak op een menu. Gelukkig zijn dit (hopelijk) gekweekte exemplaren. Want schieten mag je in België (gelukkig) niet op kwartels. Je moet trouwens al een heel goede schutter zijn om deze vliegende dwergen uit de lucht te knallen. Als ze zich al laten zien. Jammer genoeg is dit in heel wat landen anders en worden ze daar massaal gevangen en afgeknald om vervolgens in de pot te belanden. Het harde bestaan van een trekvogel.

Streep

De roep vind ik tegelijk grappig als fascinerend. Het kenmerkende pit-pirewit herken je uit duizenden. Ik weiger trouwens om de droge beschrijving in mijn vogelgids over te nemen. “Zang een ritmische, drielettergrepige ‘kwartelslag’, KWIKmeDIT, 3-8 keer herhaald, 1 per seconde”. Vooral dat laatste lijkt mij straf. Hebben die kwartels een chronometer bij zich? Ik zou het niet weten want ik heb er nooit eentje zien voorbijkomen. En ik ben telkens verwonderd hoe snel die beestjes zich verplaatsen. Of nemen ze mij in de maling door het geluid van richting te veranderen door met hun kop te draaien? Wie zal het zeggen? Want ook dat heb ik voorlopig nog niet kunnen zien.

Voorrecht

Het enige moment waarop ik ze toch ooit te zien kreeg was bij een collega ringer, Eddy. Hij ving kwartels om ze te ringen. En dan zie je van dichtbij de pracht van deze mini-hoendertjes. Hun tekeningen in het verenkleed is geweldig en bij elk exemplaar anders. Van heel donkere exemplaren tot heel bleke. Met een stevige keelvlek tot een smalle baardstreep. Met een brede kruinstreep tot enkele verspreide vlekjes. Echt jammer dat ik ze elk jaar wel hoor in het veld, maar nooit kan bekijken. Een van de frustraties van volgens mij heel wat vogelkijkers. Dus doen we het maar met hun vrolijke pit-pirewit. Een geluid dat die frustratie snel doet vergeten. Elke seconde opnieuw (3 tot 8 keer).

2093102

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s