Domino of zo

Leeuwaarden, 15 november 2005. Een dag die nu nog bij menige mus kwaad bloed zet. Want die dag werd er ten behoeve van een toenmalig in Nederland populair programma een van hun soortgenoten afgeknald. Een voorval dat nog ergens in een heel donker hoekje van mijn geheugen lag opgeslagen. En dat na een bezoek aan Rotterdam en zijn Natuurhistorisch Museum terug naar boven werd gehaald.

DSC08639 kopie
De bekende mus in het Natuurhistorisch museum te Rotterdam

Even terug naar het fatale moment in 2005. Tijdens de voorbereidingen van ‘Domino-Day’, een tv-show waar het wereldrecord blokjes omduwen zou verbeterd worden, was in de hal waar alles zou doorgaan een wijfje huismus binnen gevlogen. En mevrouw had tijdens haar verkenning van wat daar allemaal te doen was al 23.000 van die blokjes omgeduwd.

Te ver

Er werd een firma aangesteld om dit probleem op te lossen. En dit gebeurde door een schutter, die zich dat volgens mij nadien stevig heeft beklaagd, die met een luchtdrukgeweer de huismus naar de eeuwige jachtvelden hielp. En dan brak er een kleine hel los. De schutter kreeg doodsbedreigingen, er werd opgeroepen om het domino-evenement te saboteren, er kwam zelfs een website om de huismus te condoleren en zoals het goede Nederlanders betaamt domino-mus-liedjes, domino-mutsen en je kan het niet bedenken wat nog allemaal. De ene helft van Nederland was in alle staten omdat ze de domino-mus hadden afgeschoten. En de andere helft was zich aan het opjagen in het feit dat die eerste helft toch wel heel ver ging. Dus Nederland stond stevig op zijn kop. Het grote gelijk laat ik aan anderen over.

Botervlootje

Ondertussen sprong de wereldwijde pers op de kar. Het verhaal werd in alle kranten hoofdnieuws. En de mensen van het Rotterdamse Natuurhistorische Museum, die ondertussen alle registers hadden open getrokken om deze ondertussen wereldberoemde mus in hun collectie te krijgen, kregen alle aandacht. Een voornemen dat trouwens, door de hele heisa, niet zo simpel bleek. Ze zaten dan al op het niveau van het parket en de officier van justitie om dit in orde te krijgen. De, uiteindelijk dan toch gelukte, overdracht werd door heel wat persmensen gevolgd en gefilmd. Het onfortuinlijke beestje kwam, opgebaard in een banaal ‘botervlootje’ (op zijn Hollands), wereldwijd via de beeldbuis in miljoenen huiskamers binnen. Meer huiskamers dan er op de record-poging domino-blokjes werden rechtgezet en laten omgeduwd. Ironisch, niet?

Eeuwig

Nadien werd het beestje vakkundig terug ‘tot leven’ gewekt door de preparateurs van het museum. Mooi poserend op een (hoe kon het ook anders) doosje van een domino-spelletje. Om dan haar rechtmatige plaats in te nemen in een collectie van ‘beroemde dieren’. Een plek die ze ondertussen, dankzij een heleboel mensen die zich stevig hadden opgejaagd in dit voorval en zo de hartpillen-industrie een mooie piek in hun verkoopgrafiek bezorgden, dubbel en dik verdiend had.

Dit mussen-vrouwtje zou eigenlijk de stam-moeder moeten worden van een aparte tak van de huismussen-dynastie. De domino-mussen. Maar jammer genoeg is dat met één vleugel, een kogelgat in je lijf en het feit dat je dood bent niet echt makkelijk. Als je ooit in Rotterdam komt, ga ze dan even de groeten doen van mij. Je kan ze vinden in de eerste zaal die je binnenstapt in het museum. In een glazen vitrine op een doosje dominoblokjes. Denkelijk voor eeuwig.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s